امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361912320260723Diegetic Narration in Modern Closet Drama from the Perspective of Martin Puchner’s “Stage Fright” (A Case Study of the Play “Phoenix” by Mahmoud Dowlatabadi)روایتِ دایجتیک درام خواندنی مدرن از دیدگاه «ترسِ صحنه» مارتین پوشنر (نمونه ‏کاوی: نمایشنامه «ققنوس» محمود دولت ‏آبادی)131156815110.irandoi.2002/bahareadab.2026.8151faسعیدگودرزیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران.nosaeed.goodarzi@iau.ac.irاحمدطحانگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران.yesa.tahan@iauf.ac.irناصرنجفیگروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، شیراز، ایران.non.najafi@iau.ac.irJournal Article14041227BACKGROUND AND OBJECTIVES: Modern closet drama is one of the genres of contemporary dramatic literature. Avoiding the Aristotelian demonstrative model of drama, it makes use of Platonic narrative techniques and stimulates the reader through diegetic elements to create the text on the stage of the theater of the mind and perform it through imaginative images. This study examines the narrative elements of this dramatic mode in Mahmoud Dowlatabadi’s play *Phoenix*, aiming to identify and implement diegetic techniques in an Iranian closet drama. METHODOLOGY: The present research is a theoretical qualitative study. The scope and subject of analysis is the play *Phoenix* by Mahmoud Dowlatabadi. This article has been conducted through library research with an approach based on Martin Puchner’s theory of “stage fright,” and the data have been analyzed using content analysis. FINDINGS: While avoiding mimetic theatrical narration, Mahmoud Dowlatabadi relies on the capacities of storytelling and screenplay techniques and frequently employs the Platonic diegetic elements capacities (in-text narrative Play, Memory play and Mind play). As a result, the presence of diegetic elements outweighs mimetic ones in the play. CONCLUSION: The findings of this case study place the play within the category of modern Iranian closet dramas, particularly among the Restrained closet drama. On this basis, Dowlatabadi—by emphasizing “story-like drama” or “narrative-like drama”—reveals a form of closet theater in contrast to visual theater.زمینه و هدف: درام ‏خواندنی ‌مدرن از گونه ‏های ادبیات نمایشی معاصر است. این درام با پرهیز از الگوی نمایشگرانه ارسطویی از شگردهای روایتگرانه افلاطونی بهره میبرد و خوانشگر را با سازه های دایجتیک برمی ‏انگیزد تا متن را در صحنه تماشاخانه‏ ذهن بیافریند و با تصاویر خیال به اجرا درآورد. این جستار امکان وارسی ساختمایه ‏های رواییِ این شیوه دراماتیک را در نمایشنامه «ققنوس» محمود دولت ‏آبادی فراهم میآورد و هدفش پیاده ‏سازی ترفندهای دایجتیک در نمایشنامه‏ خواندنی ایرانی است. روشها: پژوهش پیشِ‏‏رو، مطالعه ‏ای نظری از نوع کیفی و محدوده و جامعه مورد مطالعه، نمایشنامه «ققنوس» اثر محمود دولت ‏آبادی میباشد. این جستار به شیوه کتابخانه ‏ای با رویکرد به نظریه «ترس صحنه» مارتین پوشنر بررسی شده و داده ‏ها بر مبنای تحلیل محتوا انجام یافته است. یافته‏ ها: محمود دولت ‏آبادی ضمن پرهیز از روایت میمتیک تئاتری، با تکیه بر قابلیتهای داستان و فیلمنامه، پربسامد از ظرفیت ساختمایه ‏های دایجتیک افلاطونی (نمایش رواییِ درون متنی، نمایش خاطره، نمایش ذهن) استفاده کرده است بطوریکه گنجایش نشانه ‏های دایجتیک بر میمتیک برتری دارد. نتیجه گیری: دستاوردها در نمونه‏ کاوی پیش‏رو، نمایشنامه را در رده درامهای خواندنی مدرن ایرانی به ویژه از نوع نمایشنامه ‏های خواندنی فروخورده جای میدهد و بر این مبنا دولت ‏آبادی با تاکید بر «درام داستان ‏نما / «درام روایت‏ نما» از تئاتر خواندنی در برابر تئاتر دیدنی پرده برداری میکند.روایت‏ دایجتیک, درام‏خواندنی‏مدرن, ققنوس, محمود دولت‏آبادی, مارتین پوشنرDiegetic narration, modern Closet drama, Phoenix, Mahmoud Dowlatabadi, Martin Puchner.https://bahareadab.com/downloadPDF/2024.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/2024.pdfhttps://bahareadab.com/article/روایتِ دایجتیک درام خواندنی مدرن از دیدگاه «ترسِ صحنه» مارتین پوشنر (نمونه ‏کاوی: نمایشنامه «ققنوس» محمود دولت ‏آبادی)https://bahareadab.com/en/article/Diegetic Narration in Modern Closet Drama from the Perspective of Martin Puchner’s “Stage Fright” (A Case Study of the Play “Phoenix” by Mahmoud Dowlatabadi)