امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301Stylistic Innovations of Badi' al-Zaman-nameh in Recreating Ferdowsi's Shahnamehنوآوریهای سبکی بدیع الزمان نامه در بازآفرینی از شاهنامۀ فردوسی7591808310.irandoi.2002/bahareadab.2026.8083faآسیهذبیح‌نیا عمراناستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yeszabihnia@pnu.ac.irJournal Article14040717BACKGROUND AND OBJECTIVES: Examining lesser-known works such as Badiʿ al-Zamān and Qamarchehr, particularly within classical Persian literature, can help revive these poems and introduce them to the scholarly and literary community. Moreover, a rigorous and precise study of shared—or at least similar—sources is of great importance and brings many benefits; in this way, one can understand, analyze, and explain certain similarities in outlook among different poets and their influence on literary works METHODOLOGY: This study employs a descriptive–analytical approach. FINDINGS: The lyrical epic Badiʿ al-Zamān-nāmeh (Badiʿ al-Zamān and Qamarchehr) (1007 AH) is by an anonymous poet of the Timurid period and dates to the ninth and tenth centuries AH. The work consists of 3,291 couplets and is composed in the motaqāreb meter. Badiʿ al-Zamān-nāmeh is written in an epic language. This masnavi tells the story of a prince named Badiʿ al-Zamān who goes to fight infidels in India, China, and Zanzibar; he converts them to Islam and Shi‘ism, destroys their idol temples, and builds mosques in their place. In China, he falls in love with Qamarchehr, the daughter of the Emperor of China. His enemy captures him, but ultimately, through the outstanding efforts of his friends, he is freed and returns to Iran with his beloved. CONCLUSION: Based on the findings of this research, Badiʿ al-Zamān-nāmeh resembles Ferdowsi’s Shahnameh in structure, language, and meter. Under the influence of the Shahnameh, its poet attempts to compose and recreate a romantic poem in the style of Ferdowsi. In terms of subject matter and theme, Badiʿ al-Zamān-nāmeh belongs to lyrical literature; however, due to the poet’s interest in Ferdowsi’s Shahnameh and the choice of the motaqāreb meter, it is clearly influenced by Ferdowsi.هدف: بررسی یک اثر کمتر شناخته شده مانند بدیع الزمان و قمرچهر، به ویژه در ادبیات کلاسیک پارسی، میتواند به احیای این منظومه و معرفی آن به جامعه علمی و ادبی کمک کند؛ همچنین مطالعۀ علمی و دقیق آبشخورهای مشترک یا حداقل مشابه از اهمیت و البته فواید بسیار برخوردار است؛ بدینگونه است که میتوان برخی همانندیهای نگرشی شاعران مختلف و تأثیر آنها بر آثار ادبی را درک، تحلیل و توجیه کرد. روش: در این پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی بحث و بررسی شده است. یافته ها: منظومۀ غنایی بدیع الزمان نامه(بدیع الزمان و قمرچهر) (1007ق.) از سرایندۀ ناشناخته عهد تیموری و مربوط به قرن نهم و دهم است. اثر مذکور در 3291 بیت و به بحر متقارب سروده شده و به زبان حماسی است. این مثنوی قصۀ شاهزاده ای به نام بدیع‌الزمان است که به جنگ کفار در هند، چین و زنگبار میرود؛ آنان را مسلمان و شیعه میکند و بتخانه هایشان را ویران میسازد و بجای آن مسجد بنا میکند. در چین گرفتار عشق قمرچهر، دختر فغفور چین ‌میشود، دشمن وی را به اسارت میگیرد اما درپایان با سعی وافر دوستانش نجات می یابد و به همراه معشوق به ایران بازمیگردد. نتیجه گیری: براساس دستاورد تحقیق، بدیع الزمان نامه در ساختار، زبان و وزن نظیره ای برشاهنامه فردوسی است که شاعرآن تحت تأثیر شاهنامه میکوشد تا منظومه ای عاشقانه را به سبک شاهنامه فردوسی بسراید و بازآفرینی کند. بدیع الزمان نامه از نظر مضمون و درونمایه در زمرۀ ادب غنایی است، اما به دلایل: علاقۀ سرایندۀ آن به شاهنامه فردوسی و گزینش بحر متقارب از فردوسی تأثیر گرفته است.بدیع الزمان نامه, شاهنامۀ فردوسی, بازآفرینی, تضمین, اقتباس.Badiʿ al-Zamān-nāmeh, Ferdowsi’s Shahnameh, re-creation, inclusion (tażmīn), adaptation.https://bahareadab.com/downloadPDF/1961.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1961.pdfhttps://bahareadab.com/article/نوآوریهای سبکی بدیع الزمان نامه در بازآفرینی از شاهنامۀ فردوسیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic Innovations of Badi' al-Zaman-nameh in Recreating Ferdowsi's Shahnameh