امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823Influence of Indian historiography on Iranian historiography in the 13th to 16th centuries AD (Case study of Tabaghate- Nasiri and the history of Zia-ud-Din Baraniتاثیرپذیری تاریخنگاری هند از تاریخنگاری ایران در سده های سیزدهم تا شانزدهم میلادی (بررسی موردی کتاب طبقات ناصری و تاریخ فیروزشاهی ضیاءالدین برنی)6180789010.22034/bahareadab.2025.7890faتهمینهرئیس‌الساداتگروه تاریخ، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.yestahmineh.r@um.ac.irJournal Article14031211BACKGROUND AND OBJECTIVES: Historiography in Iran is a deep and enduring thought that from the very beginning of Islam"s entry into Iran, historians have benefited from it in insight and writing. Iranian historiography has undergone a transformation in every century. Persian historiography was so magnificent that it influenced other nations in its neighborhood. After the establishment of Muslim governments in India and the entry of Iranian scholars and writers into that land, the writing of the history of the Sultans and Muslim rulers of India was felt more than ever. METHODOLOGY: The study examined the influence of Indian historiography in the 13th - 16th centuries of Iranian historiography with a descriptive-analytical look based on library sources. The book of the Nazarene classes and the history of the firzushah, which is one of the most important Chronicles of the period in question. FINDINGS: The style and method of Indian historians borrowed from the thought of Iranian historiography in the fifth and sixth centuries ah. In addition to examining the historiography of two Persian historical works of the fifth century AH written in the geographical field of Iran, this research criticizes the books and historiographical thoughts of Indian historians taken from Iranian ideas. CONCLUSION: Important Iranian history books such as the history of bihaki and the history of the tour influenced the style of Indian historiography. Jowzjani in the Nazarene classes is a great masterpiece of the Persian language in Indian historiography in terms of writing. He classified the book based on Iranian dynasties, and Bernie followed a teaching style specific to Iranian historiography. The most important reason for the influence of Iranian historiography ideas on Indian historiography was the influence and spread of the Persian language.زمینه و هدف: تاریخنگاری در ایران، اندیشه ای است بس ژرف و پایدار که از همان ابتدای ورود اسلام به ایران، تاریخ‌نگاران از آن در بینش و نگارش بهره مند شدند. تاریخنگاری ایرانی در هر سده ی خود، جریان و تحولی را پشت سر گذاشت و مورخ، برداشتِ خود از وقایع تاریخی و سیر تحول این وقایع را به رشته تحریر درآورد. تاریخنگاری فارسی آنچنان باشکوه پرورانده شد که بر ملل دیگر در همسایگی خود تاثیر نهاد. تعمیق زبان فارسی در هند، فن و علم تاریخ نویسی ایرانی را با خود به هند برد. پس از استقرار حکومتهای مسلمان در هند و ورود دانشمندان و نویسندگان ایرانی به این خطه، نوشتن تاریخ سلاطین و حاکمان مسلمانِ هند بیش از پیش احساس شد. روش پژوهش: این پژوهش با نگاهی توصیفی- تحلیلی برپایه منابع و تحقیقات کتابخانه ای، تاثیرپذیری تاریخنگاری هند در سده های 13 تا 16 میلادی از تاریخنگاری ایرانی را مورد بررسی قرار داده و کتاب طبقات ناصری و تاریخ فیرزوشاهی را که از جمله مهم‌ترین تواریخ دوره مورد نظر میباشد، به کند و کاو میپردازد. یافته ها: سبک و روش مورخان هندی در دوران سلسله های غلامان و خلجیان و تغلقان و ملوک شمسیه از اندیشه تاریخنگاری ایرانی در قرون پنجم و ششم هجری وام گرفته و زبان فارسی راه نفوذ خود را به تاریخنگاری هند پیدا کرده بود. این پژوهش علاوه بر بررسی تاریخنگاری دو اثر تاریخی فارسی قرن پنجم هجری که در حوزه جغرافیایی ایران نوشته شده به نقد کتب و اندیشه های تاریخنگارانۀ مورخین هند که برگرفته از اندیشه های ایرانی بوده اند، میپردازد. نتایج: تواریخ مهم ایرانی همچون بیهقی و گردیزی بر سبک تاریخنگاری هند در قرون مورد نظر تاثیر گذاشتند. جوزجانی در طبقات ناصری از حیث انشاء شاهکار بزرگ زبان فارسی در تاریخنگاری هند است و کتاب را بر اساس سلسله های ایرانی طبقه بندی کرده است و بَرَنی نیز شیوه عبرت‌آموزی مختص به تاریخنگاری ایرانی را دنبال کرد. مهم‌ترین دلیل تاثیرگذاری اندیشه های تاریخ نگاری ایرانی بر تاریخنگاری هندی، همان نفوذ و گسترش زبان فارسی بود زیرا حدود هفتصد سال زبان فارسی، زبان رسمی سرزمین هند قرار گرفت و ادبیات شبه قاره را تحت تأثیر خود قرار داده بود.تاریخنگاری ایرانی, تاریخنگاری هند, سده های 13تا 16 میلادی, طبقات ناصری, تاریخ فیروزشاهیIranian historiography, Indian historiography, 13th to 16th centuries AD, Tabaghate- Nasiri, Zia-ud-Din Baranihttps://bahareadab.com/downloadPDF/1853.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1853.pdfhttps://bahareadab.com/article/تاثیرپذیری تاریخنگاری هند از تاریخنگاری ایران در سده های سیزدهم تا شانزدهم میلادی (بررسی موردی کتاب طبقات ناصری و تاریخ فیروزشاهی ضیاءالدین برنی)https://bahareadab.com/en/article/Influence of Indian historiography on Iranian historiography in the 13th to 16th centuries AD (Case study of Tabaghate- Nasiri and the history of Zia-ud-Din Barani