امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361810820250421Stylistics of Divan-e- Bayani Kermaniسبک‌شناسی دیوان بیانی‌کرمانی281315777210.22034/bahareadab.2025.7772faمحمدمهدیپورغلامعلیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولی‌عصر(عج)، رفسنجان، ایران.yespourgolamali@vru.ac.irJournal Article14030721BACKGROUND AND OBJECTIVES: The Divan of Bayani Kermani is noteworthy for its composition during the transition period of Persian poetry from the Iraqi style to the Indian style, as well as for Bayani’s emulation of Hafez’s ghazals in his mukhammas. The collection includes mukhammasat, qasidas, ghazals, and fragments. The primary objectives of this study are to introduce the manuscripts of the Divan of Bayani Kermani and to analyze its linguistic, intellectual, and literary characteristics. METHODOLOGY: The present research is a theoretical study conducted through library research using a descriptive-analytical approach. The study’s corpus consists of two extant manuscript copies of Bayani Kermani’s Divan housed in the libraries of the Anjuman-i Taraqqi-i Urdu Pakistan and the Topkapi Palace Library in Turkey. FINDINGS: Bayani Kermani was a poet of the late 9th and early 10th centuries AH. His Divan contains approximately 2,700 verses, and his poetry is often devoid of novel imagery. The qasidas in his Divan are panegyrics, while his ghazals and mukhammasat often convey lyrical and mystical ideas. The sole fragment and single-line poem in his Divan serve as chronograms written to commemorate the deaths of two unnamed individuals. CONCLUSION: Bayani follows the lead poets in writing his poems. Bayani Kermani"s imitation is so intense that out of the 86 makhms in his divan, 84 makhms were written to Following Hafez"s sonnets and all the verses of these ghazals are guaranteed in his makhmsat. The expressive poems in praise of Shah Ismail Safavi and the theme of his dilemmas are often mystical thoughts such as leaving material ties, choosing the old and ascending to the upper world. His sonnets often contain lyrical themes such as love, glory and complaints from the beloved, playing witness, the pain of parting, and educational thoughts such as being careful, being careful of the world, seizing the opportunity of life and avoiding hypocrisy, and the only piece and verse of this work is History has been written.زمینه و هدف: دیوان بیانی‌کرمانی از حیث سروده شدن در دورۀ تغییر سبک فارسی از عراقی به هندی و نیز استقبال وی از غزلهای حافظ در مخمساتش مورد اهمیت است. این اثر شامل مخمسات، قصاید، غزلیات و قطعه است. معرفی نسخ‌خطی دیوان بیانی‌کرمانی و شناخت ویژگیهای زبانی، فکری و ادبی آن از اهداف اصلی این پژوهش است. روش تحقیق: پژوهش حاضر مطالعه ای نظری است که به روش کتابخانه ای و به شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام شده است و جامعۀ مورد مطالعه در این پژوهش دو دستنویس موجود از دیوان بیانی‌کرمانی در کتابخانه های انجمن ترقی اردو پاکستان و کتابخانۀ طوپقسرای ترکیه است. یافته ها: بیانی‌کرمانی از شاعران اواخر قرن نهم و اوایل دهم هجری قمری است. دیوان این شاعر قریب به 2700 بیت دارد و اشعار او اغلب خالی از تصویرسازیهای نوین است. کاربرد فراوان لغات عربی و واژه های تقیل و مهجور، ویژگیهای کهن و آرایه های لفظی و معنوی موجب شده است که زبان شعر او چندان ساده نباشد. جناس و واج‌آرایی در صدر کاربرد صنایع لفظی و کنایه، تشبیه و تضمین پربسامدترین صنایع معنوی به کاررفته در این اثر است. قصاید دیوان او مدحی است و غزلیات و مخمسات او اغلب شامل اندیشه های غنایی و عرفانی و تنها قطعه و تک بیت این دیوان ماده تاریخهایی در سالمرگ دو شخصیت ناشناس است. نتیجه گیری: بیانی در سرایش اشعارش دنباله رو شاعران متقدم است. شدت تقلید بیانی‌کرمانی به اندازه ای است که از 86 مخمس موجود در دیوان او، 84 مخمس به استقبال از غزلیات حافظ و دو مخمس دیگر به استقبال از غزلیات امیرخسرو‌دهلوی و کاتبی‌شیرازی سروده شده و تمام ابیات این غزلها در مخمسات او تضمین‌شده است. قصاید بیانی در مدح شاه اسماعیل صفوی و درون‌مایۀ مخمسات او اغلب اندیشه های عرفانی‌ چون ترک تعلقات مادی، انتخاب پیر و عروج به عالم بالا است. غزلیات او نیز اغلب دربردارندۀ مضامین غنایی چون عشق، شکوه و شکایت از معشوق، شاهدبازی، درد فراق و اندیشه های تعلیمی‌ چون خردوزی، حذر از دنیا، اغتنام فرصت حیات و دوری از تزویر و ریا است و تنها قطعه و تک بیت این اثر به صورت ماده تاریخ سروده شده است.نسخه خطی, دیوان بیانی‌کرمانی, سبک‌شناسی, عصر صفویManuscripts, Divan-e- Bayani Kermani, Stylistics, Safavi Periodhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1802.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1802.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی دیوان بیانی‌کرمانیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistics of Divan-e- Bayani Kermani