امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179720240521Stylistic Analysis of Aref Chahabi’s Lyric Poetryتحلیل سبک شناسانۀ غزلهای عارف چاه آبی127737810.22034/bahareadab.2024.7378faشرافت‌اللهحقجودانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.nosharafatullah.haq@gmail.comاسماعیلتاج‌بخشاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانyese.tajbakhsh@atu.ac.irJournal Article14020504BACKGROUND AND OBJECTIVES: Mullah Abdullah Aref Chahabi is a contemporary Persian poets from Tkhar province of Afghanistan. Though researches have been done in the realm of introduction to his poetical themes and thoughts, but his poetry have not been studied from a stylistic perspective. The main objective of this research is to analyze the stylistic features of his lyric poetry, exploring them in five linguistic, rhetorical, and ideological layers, so that a bright image of his verbal art can be drawn to readers. METHODOLOGY: The present research is a theoretical study that was carried out using the literature review method and analytical-descriptive approach. The scope and community of study was Aref Chahabi’s poetical work which was published by Saadat Publications. FINDINGS: Aref has used artistic phonological structures to create musical proportion relevant to poetic themes and made concerted context and space to discourse content from recurrence of vowels and consonants, as he has applied language lexicon specially widespread frequency of identical and objective words effectively associable with meanings and senses and has drew colorful paintings of events and scenes. In Aref’s poems, phrases, clauses and sentences are used in appropriate norms of formal language and its poetic applications to explain thought and ideology. He has utilized figures of speech and rhetoric metaphors to create imaginary poetic pictures, make attractive features and draw dramatic scenes for discourse. CONCLUSION: The stylistic study of Aref’s lyric poetry reveals that the poet has functioned skillfully in linguistic (phonetic, lexical and syntactic), rhetorical, and ideological layers. Most of his lyric poems are composed in the Hazaj and Ramal meters, often being compound verses. The poet"s emphasis on verbal devices such as repetition and refrain is substantial. Esthetic and colloquial lexicon has higher frequency in his poetry. Use of simple sentences and declarative mode, proceeding verb from other parts of the sentence are syntactic characteristics of his lyric poems. In rhetorical layer, artistic phrases and constructions are full of similes, metaphors, allusions and ironies that have increased attraction of his poetical images. The most basic themes that have reflected in his poetry are love, description of nature and social life.زمینه و هدف: ملا عبدالله عارف چاه آبی شاعر معاصر فارسی‌سرا از آستان تخار افغانستان است. اگرچه تحقیقاتی در حوزه ی شناخت مضامین و اندیشه های شعری او صورت گرفته است، اما هنوز از منظر سبک‌شناختی جدید، اشعار او تحلیل و تجزیه نشده است. هدف پژوهش حاضر بررسی سبک‌شناختی غزلیات او و نشان‌ دادن ویژگی‌های سبکی غزلیات او در لایه های زبانی، بلاغی و ایدئولوژیک است تا تصویر روشنی از هنر کلامی شاعر و شگردهای شاعرانه ی او فرا روی مخاطبان ترسیم گردد. روش‌ها: پژوهش حاضر، مطالعه ی نظری است که به روش کتاب‌خانه ای و رویکرد تحلیلی – توصیفی انجام شده است. قلمرو تحقیق دیوان اشعار عارف است که به کوشش محمد ابراهیم چاه آبی و از سوی انتشارات سعادت به چاپ رسیده است. جامعه ی آماری آن را غزلیات او تشکیل می‌دهد. یافته ها: عارف با بهره جویی از ساخت‌های واجی ‌آهنگین، اوزان متناسب با مقام و محتوای سخن، قافیه ها و ردیف‌های خوش‌نواْ تکرارهای گوش‌نواز، فضای کلامی سرشار از موسیقایی در شعرش آفریده است. از بسامد فروان واژگان عینی و عامیانه، برای تداعی مؤثر معانی و مفاهیم و ترسیم تابلوهای رنگین از رویدادها و صحنه ها، کار گرفته است. در کلام او، ترکیب‌ها، عبارت‌ها و جمله ‌های زبان، سازگار با هنجارهای معمول در زبان عادی و کاربردهای شعری آن، در خدمت بیان اندیشه قرار می‌گیرد. از آرایه های بدیعی و بیانی برای خیال‌انگیزی، جذاب‌نمایی، خلق تصویرهای شاعرانه و نمایشی ساختن صحنۀ گفتمان بهره برده است. از نگاه ایدئولوژی غزل‌های عارف در قالب‌های متنوع و در مناسبت‌ها و موضوع‌های گوناگون دینی، عرفانی، عشقی، انسانی، اجتماعی، میهنی و فرهنگی، سروده شده اند. نتیجه گیری‌: بررسی سبک‌شناختی از غزلیات عارف چاه آبی نشان می‌دهد که شاعر در لایه های زبانی (آوایی، واژگانی و نحوی)، بلاغی و ایدئولوژیک، هنرمندانه عمل کرده است. غزل‌های عارف بیشتر در بحرهای هزج و رمل سروده شده و اکثر آن‌ها مردف هستند. از صنعت تکرار (جناس و سجع) بهره ی فروان جسته است. واژگان حسی و عامیانه در شعر او بسامد زیاد دارد. جمله های ساده، کاربرد وجه خبری، تقدیم فعل بر سایر اجزا در بیشتر جمله ها از ویژگی‌ها نحوی شعر اوست. در لایه ی بلاغی عبارت‌ها و ترکیب‌های هنری مملو از تشبیهات، استعاره ها، انواع مجاز و کنایه به جذابیت تصویرهای شاعرانه در شعر او افزوده است. اندیشه های اساسی بازتاب یافته در شعر او مضامین اجتماعی، عشقی، وصف طبیعت، میهن و زندگی اجتماعی است.سبک, سبک‌شناسی, غزلیات, لایه زبانی, لایه بلاغی, لایه ایدئولوژیکStylistic, stylistics, sonnets, Language, rhetorical layout, ideological layerhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1606.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1606.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک شناسانۀ غزلهای عارف چاه آبیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic Analysis of Aref Chahabi’s Lyric Poetry