امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320Examining the methods of exaggeration in Persian ritual poetry with the theme of the attributes of Imam Ali (AS)بررسی شیوه های غلو در شعر آیینی فارسی با موضوعیت اوصاف امام علی (ع)120724610.22034/bahareadab.2024.7246faابراهیمواشقانی فراهانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yesvasheghani1353@pnu.ac.irمیثماکبرزادهاستادیار گروه الهیات، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.no M_akbarzadeh@pnu.ac.irJournal Article14020201BACKGROUND AND OBJECTIVES: Exaggeration, in the sense of exaggerating phenomena in such a way that reason does not accept its possibility, is one of the important ways of human expression. Exaggeration has a wide presence in poetry and gives it beauty and power, but when poetry should contain accuracy and convey truth in addition to beauty and impact, exaggeration can turn into its bane. One of the fields of Gholu"s extensive presence in Persian poetry is ritual poetry, but Gholu was not free of harm in this fertile type of Persian poetry. Although the exaggeration in Persian ritual poetry is rooted in the love and interest of their composers for prophets and imams (pbuh), sometimes the love and interest far from awareness leads to exaggerations that contradict the high dignity of those cherished beings and the correctness of the common beliefs of believers. It damages The purpose of this article is to investigate the nature of hyperbole and explain its methods and branches in Persian ritual poetry, relying on hyperbole in the attributes of Imam Ali (AS). METHODOLOGY: The research method in this article is a combination of descriptive and analytical methods. First, the description of the nature of gluttony, its types and methods, and the explanation of the views of Islam, the Prophet (PBUH), the Imams of Athar (AS) and scholars on gluttony are discussed. Then the methods of exaggeration in Persian poetry are analyzed. The subject area of the investigation is the attributes of Imam Ali (AS) in diwans, battles and collections of Persian poetry. FINDINGS: The findings of this research show the wide presence of hypocrisy in Persian ritual poetry and especially in the attributes of Imam Ali (AS). CONCLUSION: The presence of ghalo in Persian ritual poetry is in various ways such as god-likeness, deification, abahahari, khorardash and other ways, which are sometimes in mild degrees and sometimes reach extreme degrees. These exaggerations are sometimes atheistic, but sometimes they contain only degrees of deviation. Also, the excesses sometimes cause bowing and honoring, but sometimes they not only do not contain any goodness, but also violate the Sankh.زمینه و هدف: غلو در معنی بزرگ‌مایی پدیده ها بدانسان که عقل امکان آن را نپذیرد، یکی از شیوه های مهم بیان بشری است. غلو در شعر، حضور گسترده دارد و به آن زیبایی و قدرت تأثیر میبخشد، اما هنگامی که شعر میباید در افزودن بر زیبایی و تأثیرگذاری، حاوی دقّت و حامل حقیقت باشد، غلو میتواند به آفت آن مبدّل شود. یکی از عرصه های حضور گستردۀ غلو در شعر فارسی، شعر آیینی است، اما غلو در این گونۀ بارور شعر فارسی، خالی از آسیب هم نبوده است. هرچند که غلو در شعر آیینی فارسی، ریشه در عشق و علاقۀ سرایندگانشان به انبیا و ائمه (ع) دارد، اما گاه عشق و علاقۀ به دور از آگاهی، منجر به غلوهایی منافی حرمت والای آن وجودهای گرامی میشود و به صحت باورهای عامۀ باورمندان نیز آسیب میزند. هدف مقالۀ حاضر، بررسی ماهیت غلو و تبیین شیوه ها و شعب آن در شعر آیینی فارسی با تکیه بر غلو در اوصاف امام علی (ع) است. روشها: روش بررسی در مقالۀ حاضر، ترکیبی از دو روش توصیفی و تحلیلی است. نخست به توصیف ماهیت غلو و گونه ها و شیوه ‌های آن و تبیین نگاه دین اسلام، پیامبر (ص)، ائمۀ اطهار (ع) و علما دربارۀ غلو پرداخته میشود. سپس شیوه های غلو در شعر آیین فارسی تحلیل میگردد. دایرۀ موضوعی بررسی نیز اوصاف امام علی (ع) در دیوانها، جنگها، مجموعه ها و پایگاه های اینترنتی شعر فارسی است. یافته ها: یافته های این پژوهش، گویای حضور وسیع غلو در شعر آیینی فارسی و بویژه در اوصاف امام علی (ع) است. نتیجه گیری: حضور غلو در شعر آیینی فارسی، به شیوه ‌های متنوعی چون خدای‌انگاری، تفویض، اباحه گری، خوارداشت و شیوه های دیگر است که گاه در درجات خفیف است و گاه به درجات شدیدی میرسد. این غلوها گاه الحادیند، اما گاه تنها حاوی درجاتی از انحراف عقیده اند. نیز غلوها گاه موجب تعظیم و تکریم هستند، اما گاه نه تنها حاوی هیچ حسنی نیستند، بلکه از سنخ نقض غرضند.غلو, امام علی (ع), شعر آیینی, خداانگاری, تفویض, اباحه گری.Gholu, Imam Ali (a.s.), ritual poetry, deification, delegitimization, blasphemyhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1591.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1591.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی شیوه های غلو در شعر آیینی فارسی با موضوعیت اوصاف امام علی (ع)https://bahareadab.com/en/article/Examining the methods of exaggeration in Persian ritual poetry with the theme of the attributes of Imam Ali (AS)