امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136169420240220Review and analysis stylistic aspects of Gholamreza Tarighi Ghazalsبررسی و تحلیل سبک‎شناسی غزلهای غلامرضا طریقی1537216721610.22034/bahareadab.2024.7216faنسیبهعالیقدردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.noalighadrn@gmail.comسیف‌الدینآب‌بریناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.yesdr.abbarin@iau.ac.irفروغجلیلیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.noforoughjalili@yahoo.comJournal Article14011226BACKGROUND AND OBJECTIVES: Iranian contemporary ghazal has its own stylistic distinctions, and contemporary modernist ghazal writers have modernized in different linguistic, rhetorical, literary and thematic dimensions. Knowing the stylistic aspectes of these poets is the result of studying and examining the aforementioned dimensions. The aim of the current research is to study and understand the stylistice aspectes of Gholamreza Tarighi"s ghazals as one of the contemporary poets. Studying the linguistic, literary and thought dimensions of this ghazals has clarified his stylistic dimensions and tendencies for the audience and has determined the aspects of his modernity in these dimensions. METHODOLOGY: This research was done based on library sources and descriptiveanalytical method. FINDINGS: The study of the style of Targhi"s ghazal reveals that he is a modernist ghazal writer and has innovated in different aspects of language, imagery, thought and theme. The language is close to colloquial language and elements of modern and contemporary language, contemporary allusions can be seen in his poetry, and his similes are urban. CONCLUSION: Tarighi wrote a ghazal in the language of the time, and every kind of word has found a place in his poetry, and he did not divide the words into permissible and non-permissible ones. He mostly uses similes and his similes have an urban root. The ambiguity and illusion is more used in his poetry, and in lexical rhetoric pun are the most used in his poetry. He likes human love and does not consider divine or virtual love.زمینه و هدف: غزل معاصر تمایزات سبکی خاص خود را دارد و غزلسرایان نوگرای معاصر در ابعاد متفاوت زبانی، بلاغی، ادبی، فکری و مضمونی نوگرایی داشته‎اند. شناخت سبک این شاعران حاصل مطالعه و بررسی در ابعاد مذکور است. هدف پژوهش حاضر مطالعه و شناخت سبک غزل غلامرضا طریقی، بعنوان یکی از غزلسرایان نوگرای معاصر، بوده است. مطالعه در ابعاد زبانی، ادبی و فکری غزل این شاعر، گرایش سبکی او را برای مخاطبان روشن ساخته و وجوه نوگرایی او در این ابعاد را مشخص میکند. روش مطالعه: این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته‎ها: مطالعۀ سبکی غزل طریقی این نکته را آشکار میسازد که او غزلسرایی نوگراست و در ابعاد متفاوت زبانی، تصویری، فکری و مضمونی نوآوری داشته است. زبان نزدیک به زبان محاوره و عناصر زبان امروزین و معاصر، و کنایات معاصر در شعر او به چشم میخورد و تشبیهات او شهری است. او عشق دوطرفه را میپسندد و عشق خصلتی زمینی و واقعگرا در غزل او دارد. نتیجه گیری: غلامرضا طریقی به زبان زمان غزل سروده و هر نوع واژه‎ای مجال حضور در شعر او را یافته است و او کلمات را به مجاز و غیرمجاز تقسیم‎بندی نکرده است. وی بیشتر تشبیه به کار برده و تشبیهات او رنگ شهری دارد. آرایۀ تلمیح و ایهام در شعر او کاربرد بیشتری دارد و در بدیع لفظی، جناس بیشترین کاربرد را یافته است.سبک شعر, غلامرضا طریقی, غزل, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکری.poetry style, Gholamreza Tarighi, Ghazal, linguistic level, literary level, thought levelhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1584.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1584.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل سبک‎شناسی غزلهای غلامرضا طریقیhttps://bahareadab.com/en/article/Review and analysis stylistic aspects of Gholamreza Tarighi Ghazals