امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136169220231223Examining the linguistic similarities between the 5th century Hijri admonitions (Dastor al-Muluk, Siasatnameh, Qaboosnameh and Nasihat al-Moluk of Ghazali)بررسی مشابهتهای زبانی میان پندنامه های قرن پنجم هجری (دستورالملوک، سیاستنامه، قابوسنامه، نصیحه الملوک غزالی)4365711210.22034/bahareadab.2023.7112faالهامپهلوان صباغدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.noPahlevansabagh97@gmail.comمهردادچترایی عزیزآبادیاستادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.yesm_chatraei@iaun.ac.ir محبوبهخراسانیدانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.noKhorasani.m@iaun.ac.irJournal Article14010925BACKGROUND AND OBJECTIVES: The purpose of writing educational works is to educate and teach moral issues and points to improve the morals of the audience, I am a researcher related to educational literature and political thought in Iran, focusing on the Islamic period, it directly refers the researcher to a collection of works that They have been written under the title of policy in different periods of history. Writing political letters in this era is the result of the accumulation of a cultural intellectual duality, which on the one hand is a reflection of the political thought in ancient Iran and on the other hand is mixed with traces of Islamic political thought. The Siastname, Qaboosnameh, Nasihat al-Moluk and Dastur al-Moluk, all of which were written in the fifth century of Hijri, are guidelines containing practical instructions for the guidance and guidance of courtiers in political affairs from the highest level, i.e. the king, to the lowest level, i.e. officials and agents. In this research, the linguistic similarities between Dastar al-Moluk, Siasatnameh, Qaboosnameh, and Nasihat al-Moluk of Ghazali are discussed. METHODOLOGY: This article, using a descriptive and analytical method, tries to examine the linguistic similarities of these four texts in the two fields of teachings related to politics and statecraft and individual ethics, and to answer the question whether there is a difference between these teachings. Is there a difference in the four mentioned texts? FINDINGS: The findings indicate that the texts of the four mentioned works, in terms of the central narrative, adverbs, marked forms, division and explanation, emphatic forms, repetition, synonyms, contrast/paradox, simile of numbers and non-use of Balance and Saj’ have many similarities. CONCLUSION: The results show that features such as simplicity and fluency, reference to verses and hadiths, central story, repetition and synonymy, contradictory constructions, comparison, use of superlative adjectives, use of special present tenses and literary arrays such as Allegory, division and explanation after ambiguity in them as common linguistic features have become generalizable features in these conventions.زمینه و هدف: مباحث مربوط به ادبیات تعلیمی و اندیشۀ سیاسی در ایران، با تمرکز بر دورۀ اسلامی، محقق را مستقیماً به مجموعه ای از آثار ارجاع میدهد که ذیل عنوان سیاستنامه در دوره های مختلف تاریخ به نگارش درآمده اند. سیاستنامه نویسی در این دوران حاصل انباشت دوگانگی فکری فرهنگی است که از سویی بازتابی از اندیشۀ سیاسی در دوران ایران باستان و از دیگر سو با رگه هایی از اندیشۀ سیاسی اسلامی درهم ‌آمیخته است. سیاستنامه، قابوسنامه، نصیحهالملوک، و دستورالملوک که همگی در قرن پنجم هجری تألیف شده اند، پندنامه هایی شامل دستورات عملی برای هدایت و راهنمایی درباریان در امور سیاسی از عالیترین درجه یعنی پادشاه تا فروترین درجه یعنی عمال و کارگزاران است. در این تحقیق به بررسی مشابهتهای زبانی میان دستورالملوک، سیاستنامه، قابوسنامه و نصیحهالملوک غزالی پرداخته شده است. روش مطالعه: این مقاله با شیوۀ توصیفی و تحلیلی سعی دارد با رویکردی مقایسه ای، مشابهتهای زبانی این چهار متن را در دو زمینۀ آموزه های مربوط به سیاست و کشورداری، و اخلاق فردی بررسی کرده و به این پرسش پاسخ دهد که آیا بین این آموزه ها در چهار متن یادشده تفاوتی هست یا نه؟ یافته ها: متون چهار اثر مذکور، از نظر حکایت‌محوری، اطناب، صورتهای نشانه دار، تقسیم و ایضاح، صورتهای تأکیدی، تکرار، ترادف، تضاد/ پارادوکس، سیاقۀالاعداد و عدم استفاده از موازنه و سجع مشابهتهای زیادی دارند. نتیجه گیری: ویژگیهایی چون سادگی و روانی، استشهاد به آیات و احادیث، حکایت‌محوری، تکرار و ترادف، ساختهای متناقض، استفاده از وجه های خاص فعلی و آرایه های ادبی‌ چون ارسال‌المثل و تقسیم و ایضاح پس از ابهام بعنوان شاخصه های زبانی مشترک به خصوصیاتی قابل ‌تعمیم در این پندنامه ها بدل شده است.مشابهتهای زبانی, دستورالملوک, سیاستنامه, قابوسنامه, نصیحهالملوک غزالی.linguistic similes, Dastar al-Moluk, Siasatnameh, Qaboosnameh, Nasihat al-Moluk of Ghazali.https://bahareadab.com/downloadPDF/1548.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1548.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی مشابهتهای زبانی میان پندنامه های قرن پنجم هجری (دستورالملوک، سیاستنامه، قابوسنامه، نصیحه الملوک غزالی)https://bahareadab.com/en/article/Examining the linguistic similarities between the 5th century Hijri admonitions (Dastor al-Muluk, Siasatnameh, Qaboosnameh and Nasihat al-Moluk of Ghazali)