امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022Stylistic introduction Shajare Al-Atrak; a copy of Alous al-Arba'e Alegh Beygمعرفی سبکشناسانه شجره الاتراک؛ رونوشتی از الوس اربعه الغ بیگ2540648610.22034/bahareadab.2020.6486faمریمزمانی (الله داد)استادیار دروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانnomaryamzamani@pnu.ac.irثریاشهسواریاستادیار گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور، ایرانyesSry_shahsavari@yahoo.comJournal Article14000514BACKGROUND AND OBJECTIVES: Chronology is one of the novel sciences that has been considered by those in power in different eras. During the Timurid period, Alegh Beyg made considerable efforts to link his family to the Genghis dynasty. For this reason, he wrote a genealogical work, entitled Tarikh al-Arba’e, the original version of which disappeared, but its adapted remains became known as the Al-Atrak genealogy, of which two copies are available today. The aim of this research is to introduce this literary historical work by looking at the literary, linguistic and content layers of Shajrat al-Atrak and with the help of descriptive stylistic method. Considering the stylistic features of this text and the use of descriptive stylistics at three levels of content, language and rhetoric, the period of reproduction and writing of Shajrat al-Atrak and the nature of its author should be examined. METHODOLOGY: The method is analytical and descriptive and the data are collected through phishing and sampling of the text by repeated study and selection of repetitive options and sometimes mentioning rare and rare cases to approach the answer. Questions helped. FINDINGS: Shajrat al-Atrak is one of the historical-literary texts that by introducing and examining its features, gives researchers the opportunity to study in a text that in addition to the vague historical points of the Mongol and Ilkhanid rule in Iran, also in terms of literature and language. It has outstanding features and can connect part of the communication circles of different historical periods of Persian language, literature and culture of Greater Iran. CONCLUSION: Conclusion: Despite all the author"s efforts in the use of literary arrays and Arabic words, and moreover Mongolian Turkish, the prose of Shajrat al-Atrak is still simple and like most historical reference texts. What I like most about its prose writing style is the style of sentence writing in inflection, and the chapter and connection of sentences; In such a way that most sentences, regardless of the place of connection and the chapter, are connected with "wow" in turn, making it difficult for the proofreader to connect the sentences. Mistakes in the use of prepositions, quoting Turkish sentences and poems, and even writing text based on the dialect of the Turks of Parsigo, reinforce the author"s suspicion that he is a Turkic speaker and that he is probably a Mongol, and that the author claims that the text Alegh Beyg summarizes and approves. Given the author"s devotion to the Sunnis, the text seems to have been reproduced in the period before the Shiite religion became official. Considering the rhetorical and linguistic features of the text and its compatibility with the prose of the Timurid period, it seems that the text belongs to the Timurid period and the author is a relative of the Turkic-speaking Ilkhanids.زمینه و هدف: نسب نگاری یکی ازعلوم بدیعی است که در ادوار مختلف مورد توجه صاحبان قدرت بوده است. در دورۀ تیموری، الغ بیگ تلاش قابل توجهی در ارتباط دادن خاندانش به دودمان چنگیز داشت. بدین سبب اثری نسب نگارانه، با عنوان تاریخ الوس اربعه تألیف کرد که نسخۀ اصلی آن ناپدید شد، اما بقایای تطبیق داده شدۀ آن با نام شجره الاتراک معروف شد که امروزه دو نسخه از آن موجود میباشد. هدف پژوهش این است که با نگاهی به لایه های ادبی، زبانی و محتوایی شجره الاتراک و با کمک روش سبک شناسانۀ توصیفی، به معرفی این اثر تاریخی ادبی بپردازد. با توجه به ویژگیهای سبکی این متن و استفاده از سبک شناسی توصیفی در سه سطح محتوایی، زبانی و بلاغی دورۀ استنساخ و نگارش شجره الاتراک و ماهیت نویسندۀ آن بررسی شود. روش مطالعه: روش کار به شیوۀ تحلیلی و توصیفی است و داده ها بطریق فیش نویسی و نمونه برداری از متن با مطالعۀ مکرر و انتخاب گزینه های تکرارشونده گردآوری شده اند و گاهی ذکر موارد شاذ و نادر به نزدیک شدن به پاسخ سؤالات کمک کرده است. یافته ها: شجره الاتراک از جمله متون تاریخی -ادبی است که با معرفی و بررسی ویژگیهای آن، به پژوهشگران فرصت مطالعه در متنی را میدهد که علاوه بر نکته های تاریخی مبهم حکومت مغولان و ایلخانان در ایران، از نظر ادبی و زبانی هم ویژگیهای برجسته ای دارد و میتواند بخشی از حلقه های ارتباطی دوره های مختلف تاریخی زبان فارسی، ادبیات و فرهنگ ایران بزرگ را بهم پیوند بزند. نتیجه گیری: با همۀ تلاشهای نویسنده در کاربرد آرایه های ادبی و کلمات عربی و بیشتر از آن ترکی مغولی، همچنان نثر شجرهالاتراک ساده و مانند بیشتر متون تاریخی ارجاعی است. آنچه بیشتر از همه در شیوۀ نثرنویسی آن بچشم میخورد سبک جمله نویسی در عطف، و فصل و وصل جمله هاست؛ به طریقی که بیشتر جمله ها بدون درنظر گرفتن محل اتصال و فصل، با «واو» عطف بهم متصل شده اند و مصحّح را در ارتباط جمله ها با مشکل مواجه میکند. اشتباه در کاربرد حروف اضافه، آوردن جمله ها و اشعار ترکی و حتی نوشتن متن بر اساس لهجۀ ترکان پارسیگوی، ظن ترک زبان بودن نویسنده و چه بسا مغولی بودن او را قدرت میبخشد و این ادعای کاتب که متن را از روی الوس اربعه الغ بیگ تلخیص کرده مورد تأیید قرار میدهد. با توجه به ارادت نویسنده به اهل تسنن بنظر میرسد متن در دوره ای قبل از رسمی شدن مذهب شیعه استنساخ شده است. با توجه به ویژگیهای بلاغی و زبانی متن و همخوانی آن با نثر دورۀ تیموری چنین مینماید که متن متعلق به دورۀ تیموری است و نویسنده از وابستگان ترک زبان ایلخانان و چه بسا که نسخۀ ثبت شده با نام شجره الاتراک متن الوس اربعه مفقود باشد.سبک‌شناسی توصیفی, نثر دورۀ تیموری, شجرهالاتراک, نسخه خطیdescriptive stylistics, Timurid prose, Shajrat al-Atrak, Manuscripthttps://bahareadab.com/downloadPDF/1336.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1336.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی سبکشناسانه شجره الاتراک؛ رونوشتی از الوس اربعه الغ بیگhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic introduction Shajare Al-Atrak; a copy of Alous al-Arba'e Alegh Beyg