امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723A study of the color motif in Biddle Dehlavi’s sonnets from a rhetorical- linguistic perspectiveبررسی موتیو «رنگ» در غزلیات بیدل دهلوی از منظر زبانی– بلاغی267285642910.22034/bahareadab.2022.6429faشهینیزدان‌پناهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانnoshahnam.azad@gmail.comیوسفعالی عباس‌آباددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانyesy.ali@se.pnu.ac.irعلی محمدپشتداراستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانnoposhtdar@pnu.ac.irبهنازپیامنیدانشیار دروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانnobehnazpayam@yahoo.comJournal Article14000314BACKGROUND AND OBJECTIVES: Biddle Dehlavi,a famous Indian poet, is a poet and illustrator who took the word “color” out of its specific meaning and turns it into various and pleasant forms with a relative and compositional mind and with that word, the network has created a very wide association. The purpose of this researches to study and analyze some of Biddle’s illustrations and innovations with color motifs from a linguistic and to rhetorical perspective and to explain and clarify its connection with his ideas and thoughts. METHODOLOGY: The present research has been done by descriptive- analytical method and library method. The main source of the work was Bidel Dehlavi’s Divan, edited by Akbar Bahdarvand, which was published by Negah Publications. FINDINGS: In Biddles Divan, the word “color” has been used more than seven hundred times, so much so that in addition to the “poet of mirrors” attributed to him by Dr. Shafiee Kadkani, he can also be called “poet of color”. color is used in Biddeles poems sometimes linguistically and sometimes in literary and rhetorical structure. Sometimes it is intended in the literal sense, and sometimes in the virtual and unreal meaning. Thus, this element has played a significant role in shaping the meaning and form of his poems. CONCLUSION: From a rhetorical point of view, the remarkable frequency of new and abnormal metaphors with the element of color has added to the ambiguity and richness of Biddles speech. The images that Biddle made with the word color are more in line with his mystical beliefs and are summarized in the concept of transformation, destruction and annihilation, which he used in the form of rare metaphors, similes and pristine and fresh allusions and it shows a world far from the mind, chaotic and surreal. From linguistic point of view, additional compounds made with “color” have the highest frequency, especially compounds such as “color circulation” which are related to the mysticism of the poet’s existential unity.زمینه و هدف: بیدل، شاعر پرآوازۀ سبک هندی، شاعری مضمون‌پرداز و تصویرساز است که عنصر رنگ را از حوزۀ معنایی خاص خود خارج کرده و با ذهنی خلاق و ترکیب‌ساز، آن را به صور گوناگون و دلنشین تبدیل کرده ‌است و با همین کلمۀ ساده شبکۀ تداعی بسیار وسیعی را بوجود آورده ‌است. هدف این پژوهش آن است که برخی از تصویرسازیها و نوآوریهای بیدل با موتیو «رنگ» از منظر بلاغی و زبانی بررسی و تحلیل شود و ارتباط آن با عقاید و اندیشه های وی تبیین گردد. روش مطالعه: پژوهش پیش رو با روش توصیفی-تحلیلی و به شیوۀ کتابخانه ای انجام شده ‌است. منبع اصلی کار، دیوان بیدل دهلوی به تصحیح اکبر بهداروند بوده که انتشارات نگاه آن را منتشرکرده ‌است. یافته ها: در دیوان بیدل بیش از هفتصد بار از واژۀ رنگ استفاده شده ‌است، تاآنجاکه افزون بر عنوان «شاعر آینه ها» که شفیعی کدکنی به وی نسبت داده ، میتوان او را «شاعر رنگ» نیز نامید. رنگ در اشعار بیدل، گاه بصورت زبانی و گاه در ساختار ادبی و بلاغی بکار رفته ‌است؛ گاه معنای لفظی و گاه مجازی و غیرواقعی از آن اراده شده است. به این ترتیب، این عنصر سهم قابل توجهی در شکل‌گیری معنا و صورت اشعار او داشته است. نتیجه گیری: از منظر بلاغی، بسامد چشمگیر استعارات نو و دور از هنجار با عنصر رنگ، بر ابهام و غنای سخن بیدل افزوده ‌است. تصاویری که بیدل با واژۀ رنگ ساخته ، بیشتر در راستای عقاید عرفانی اوست و در مفهوم دگرگونی، نابودی و فنا خلاصه میشود که آن را در قالب استعاره های کمیاب، تشبیهات و کنایات بکر و تازه بکار برده و جهانی دور از ذهن، درهم‌‌‌ریخته و سوررئالیستی را بنمایش گذاشته ‌است. از منظر زبانی، ترکیبات اضافی ساخته شده با رنگ، بالاترین بسامد را داشته ‌است، بخصوص ترکیباتی چون «شکست رنگ» و «گردش رنگ» که با عرفان وحدت جودی شاعر مرتبط است.بیدل, رنگ, بلاغت, زبان, سبک هندی, تحلیلBiddle, color, rhetoric, language, Indian style, analysishttps://bahareadab.com/downloadPDF/1301.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1301.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی موتیو «رنگ» در غزلیات بیدل دهلوی از منظر زبانی– بلاغیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the color motif in Biddle Dehlavi’s sonnets from a rhetorical- linguistic perspective