امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157420220620Evaluating the Stylistic Features of Vahid Qazvini's Monshaatبررسی ویژگیهای سبکی منشآت وحید قزوینی4964628710.22034/bahareadab.2022.6287faوحیدرزاقیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانnoVahid_razzaghi2002@yahoo.comحمیدرضافرضیدانشیار گروه گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانyeshrezafarzi@gmail.comرستمامانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانnorostam90 @ymail.comJournal Article14000212BACKGROUND AND OBJECTIVES: Mirza Mohammad Tahir Vahid Qazvini, one of the poets and writers of the 11th century AH, has left many works in poetry and prose. "Monshaat" is one of his prose works. With an approach to the position of secretaries in the court of rulers, it can be said that "Monshaat" is an important source of studies on Iranian history, culture and civilization. Since Vahid Qazvini"s "Monshaat" has not been published yet, there is a need for research on it. The purpose of this study is to introduce the Monshaat of Vahid Qazvini and to study its stylistic features. METHODOLOGY: The research method is descriptive-analytical. FINDINGS: The Monshaat of Vahid Qazvini in terms of content is of great historical importance in relation to the Safavid government. The structure of letters consists of a prolog, which is usually phraseological and rhythmic prose; the text of the letter, which is less artificial than the prolog; mentions the bearer of the letter and the gifts sent, and finally a prayer for the addressee. Vahid Qazvini"s Monshaat is very important from a linguistic point of view due to the author"s attention to the adornment features of speech. In terms of lexicon, the multiplicity and combinations of Arabic words, Persian combinations, using some Turkish words, using multiple synonyms, the multiplicity of compound plurals and the use of words in a particular meaning and structure are interesting. Syntactically, the presentation of a verb, the distance between the two components of a compound verb, accompanying the transitive verb with the contracted infinitive, using of a descriptive verb frequently, the introduction of indicative future and possible future without "mi" and "b", the use of prepositions in their old meaning, putting "ra" in different meanings and some other syntactic features can be seen in Monshaat. In terms of phonetics, different types of rhymes, puns, balance and leonine verse, coordinating two or more sentences by observing the rhyme in the last verb of the two sentences, inversion, alliteration, multiple genitive cases, etc. have been used for visual beautification and melody of the language. CONCLUSION: The writing style of Vahid Qazvini"s Monshaat is a continuation of the tradition of court secretaries, which is written in a completely technical and artificial way and there is no tendency in it to be simple. The aim of the author is not only to express meaning, but also poetic art and technical ostentation and difficult writing in his prose; nevertheless, some linguistic antiquities related to Mursal"s prose can still be seen in the text of the book.زمینه و هدف : میرزا محمدطاهر وحید قزوینی از شاعران و نویسندگان قرن یازدهم هجری، آثار زیادی در نظم و نثر از خود به یادگار گذاشته است. «منشآت» یکی از آثار منثور اوست. با توجه به جایگاه منشیان در دربار حاکمان، میتوان گفت «منشآت» از منابع مهم مطالعاتی دربار‌ه تاریخ، فرهنگ و تمدن ایرانی محسوب میشوند و نظر به اینکه «منشآت» وحید قزوینی تا به حال چاپ نشده است، ضرورت تحقیق درباره آن احساس میشود. هدف از این پژوهش معرفی منشآت وحید قزوینی و بررسی ویژگیهای سبکی آن است. روش مطالعه: روش پژوهش توصیفی ‌ـ تحلیلی است. یافته ها: منشآت وحید قزوینی ازلحاظ محتوایی دارای اهمیت تاریخی بسیار در ارتباط با حکومت صفویان میباشد. ساختار نامه ها متشکل است از دیباچه که معمولاً عبارت‌پردازانه و مسجّع است. منشآت وحید قزوینی از دیدگاه زبانی بسبب توجه نویسنده به آراستگی ظاهری کلام، بسیار حائز اهمیت است؛ از لحاظ لغوی، کثرت لغات و ترکیبات عربی، ترکیبهای فارسی، کاربرد برخی لغات ترکی، کاربرد مترادفات متعدد، کثرت جمعهای مکسّر و کاربرد لغات در معنا و ساختار خاصّ، جالب توجّه است. از لحاظ نحوی، تقدیم فعل، فاصله افتادن بین دو جزء فعل مرکب، آوردن فعل تابع‌پذیر با مصدر مرخّم، کاربرد فعل وصفی بصورت مکرّر، آوردن مضارع اخباری و مضارع التزامی بدون «می» و «ب»، بکارگیری حروف اضافه در معنای قدیمی آنها، آوردن «را» در معانی مختلف و برخی ویژگیهای نحوی دیگر در منشآت بچشم میخورد. و ازلحاظ آوایی انواع سجع، انواع جناس، موازنه و ترصیع، اعنات قرینه، عکس، واج آرایی، تتابع اضافات و... برای آراستگی ظاهری و آهنگین کردن زبان، مورد استفاده قرار گرفته اند. نتیجه گیری: سبک نوشتاری منشآت وحید قزوینی، ادامه سنّت منشیان و دبیران درباری است که به شیوه کاملاً فنّی و مصنوع نوشته شده و گرایش به سادگی در آن دیده نمیشود. هدف نویسنده فقط بیان معنا نیست بلکه هنرنمایی شاعرانه و خودنمایی در فنّی و دشوارنویسی در نثر او بروز دارد؛ باوجوداین، هنوز برخی کهنگیهای زبانی که مربوط به نثرهای مرسل است در متن کتاب بچشم میخورد.وحید قزوینی, منشآت, سبک‌شناسیVahid Qazvini, Monshaat, Stylistichttps://bahareadab.com/downloadPDF/1274.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1274.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ویژگیهای سبکی منشآت وحید قزوینیhttps://bahareadab.com/en/article/Evaluating the Stylistic Features of Vahid Qazvini's Monshaat