امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221Extensive use of the Allegory and its novelties; One of the features of the Khosronamehکاربرد گستردۀ ثمثیل و تازگیهای آن؛ یکی از ویژگیهای خسرونامه217232637210.22034/bahareadab.2022.6372faندانجفیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، پردیس البرز دانشگاه تهران، ایرانnoneda.nj@gmail.comمنوچهراکبریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانyesmakbari@ut.ac.irJournal Article13990914BACKGROUND AND OBJECTIVES: Khosronameh is a poetic and romantic work that some have attributed to Attar and others have rejected this attribution. In the meantime, what is clear and recognizable is the difference in the content of this poem with other works of Attar. Khosronameh is a narration of the love story of two princes named Hormoz and Golrokh, which is somewhat reminiscent of Khosrow and Shirin Nezami Ganjavi. In this article, after a brief review of the accuracy and correctness of the attribution of this work to Attar, its allegory, types and extent in the loss letter are considered and analyzed. The purpose of the present study is to what extent the poet has been able or willing to use the art of allegory to advance his narrative and make it attractive. METHODOLOGY: This research is based on library studies and descriptive-analytical method. The study version belongs to the correction of Ahmad Soheili Khansari (1960). FINDINGS: Allegory is divided into two major categories: narrative (narrative) and descriptive. In the loss-making letter, it has almost no frequency in the first category (except for one case at the beginning). Unless we consider the whole story as an allegorical narrative for the insurance and instability of the world. CONCLUSION: Among the types of descriptive allegories in the loss statement, the frequency of sending proverbs, allegorical metaphor, allegorical metaphor, and equation style are respectively higher. Placing proverbs and allegorical metaphors at the top shows that the poet is more interested in mentioning other common expressions in Persian language and literature than creating similes. This has brought his work closer to the language and understanding of the masses. Another point is that most of these allegories are also used in today"s language.زمینه و هدف: خسرونامه اثری منظوم و عاشقانه است که برخی آن را به عطار نسبت داده اند و برخی دیگر این انتساب را رد کرده اند. در این میان امری که واضح و قابل تشخیص است، تفاوت محتوایی این منظومه با سایر آثار عطار است. خسرونامه روایتی از داستان عاشقانۀ دو شاهزاده به نامهای هرمز و گلرخ است که بنوعی یادآور خسرو و شیرین نظامی گنجوی است. در این نوشته پس از بررسی اجمالی صحت و سقم انتساب این اثر به عطار، تمثیل، انواع و گستردگی آن در خسرونامه مورد توجه و تحلیل قرار میگیرد. هدف از پژوهش حاضر این است که شاعر تا چه اندازه توانسته یا خواسته است از شگرد تمثیل برای پیش بردن روایت خویش و جذاب کردن آن بهره ببرد. روش مطالعه: این پژوهش بر اساس مطالعات کتابخانه ای و شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام شده است. نسخۀ مورد مطالعه متعلق به تصحیح احمد سهیلی خوانساری (1339) است. یافته ها: تمثیل به دو دستۀ بزرگ داستانی (روایی) و توصیفی تقسیم میشود، در خسرونامه تقریباً در دستۀ اول بسامدی ندارد (جز یک مورد در ابتدای آن). مگر اینکه مجموع داستان را روایتی تمثیلی بدانیم برای بیمهری و ناپایداری دنیا. نتیجه گیری: در میان انواع تمثیل توصیفی در خسرونامه بسامد ارسال المثل، استعارۀ تمثیلی، تشبیه تمثیلی، و اسلوب معادله بترتیب بیشتر است. قرار گرفتن ارسال المثل و استعارۀ تمثیلی در صدر، نشان میدهد که شاعر بیش از خلق تشبیه، به ذکر عبارات سائر و رایج در زبان و ادبیات فارسی علاقه مند است. این امر، اثر او را به زبان و درک عوام نزدیک کرده است. نکتۀ دیگر این است که غالب این تمثیلات در زبان امروز نیز کاربرد دارند.عطار, خسرونامه, تمثیل, ضرب‌المثل, روایتAttar, Khosronameh, allegory, proverb, narrationhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1244.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1244.pdfhttps://bahareadab.com/article/کاربرد گستردۀ ثمثیل و تازگیهای آن؛ یکی از ویژگیهای خسرونامهhttps://bahareadab.com/en/article/Extensive use of the Allegory and its novelties; One of the features of the Khosronameh