امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157120220321The confrontation between me and Faraman in Rumi's intellectual structure based on the syntactic style of sentencesتقابل من و فرامن در ساختار فکری مولانا براساس سبک نحوی جملات119135616210.22034/bahareadab.2022.6162faاسماعیلصادقیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانnoesmaeil.sadeghi6363@gmail.comشهروزجمالیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.yesShahroozjamali@iauh.ac.irمرتضیرزاق‌پوراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانnom.razaghpoor@iauh.ac.irJournal Article13991128BACKGROUND AND OBJECTIVES: Masnavi is one of the deepest works that has been constantly criticized, analyzed and evaluated from various angles. One of the distinctive and unique features of this masterpiece of Persian mysticism literature is the confrontational structure and the way of using this contrast in the syntactic structure of Masnavi sentences. Since the syntactic model of Masnavi in ​​the structure of reciprocal words in terms of semantic function of mystical concepts such as transcendence and superiority (command / soul of soul) versus (I / body / body), this article deals with the confrontational attitude of the structure of Masnavi sentences and its role and application in output. It deals with the meanings from the material position to the realm and the transcendence of the earthly "I" to the command in Rumi"s intellectual system and analyzes Rumi"s sentence processing by referring to the approaches of constructivist stylistics and semiotics based on text analysis in the form of structural and fundamental contrasts. METHODOLOGY: The present study was conducted with a descriptive-analytical approach. FINDINGS: In Rumi"s intellectual construction, all phenomena and events, including the syntactic structure of sentences, have been considered from different directions in the direction of the confrontation of body and soul or the world and the hereafter, and from the point of view of semantic and value burden of this confrontation. CONCLUSION: By examining this syntactic structure, it can be seen that Rumi has surprisingly used this method for a purpose other than aesthetics and rhetoric in order to pay attention to the semantic dimension of contrasts within the framework of the mystical model.زمینه و هدف: مثنوی یکی از ژرفترین آثاری است که پیوسته از جهات گوناگون مورد نقد، تحلیل و ارزیابی قرار گرفته است. یکی از ویژگیهای متمایز و منحصربفرد این شاهکار ادبیات عرفان فارسی، ساختار تقابلی و نحوۀ بکار بردن این تقابل در ساختار نحوی جملات مثنوی است. ازآنجاکه الگوی نحوی مثنوی در ساختار واژگان متقابل درجهت کارکرد معنایی مفاهیم عرفانی از جمله استعلا و برتری (فرامن-جان روح) در مقابل (من-جسم-کالبد) است، این نوشته به نگرش تقابلی ساختار جملات مثنوی و نقش و کاربرد آن در خروج معانی از جایگاه مادی به ملکوتی و استعلای «من» زمینی به فرامن در دستگاه فکری مولانا میپردازد و با استناد به رهیافتهای دانش سبک‌شناسی و نشانه شناسی ساختگرا براساس تحلیل متن در قالب تقابلهای ساختاری و بنیادین در نحو، جمله پردازی مولانا را مورد واکاوی قرار میدهد. روش مطالعه: پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها: در ساخت اندیشگانی مولانا همۀ پدیده ها و وقایع ازجمله ساختار نحوی جملات از جهات مختلف در راستای تقابل جسم و روح یا دنیا و آخرت و از نظرگاه بار معنایی و ارزشی این تقابل مورد توجه قرار گرفته اند. نتیجه گیری: با بررسی این ساختار نحوی میتوان دریافت مولانا به نحو شگفت‌انگیزی در هدفی غیر از زیبایی شناسی و بلاغت بمنظور توجه به بُعد معنایی تقابلها در چهارچوب الگوی عرفانی از این شیوه بهره برده است.ثنوی, من, فرامن, ساختار نحوی, تقابلMasnavi, I, Faraman, Syntactic structure, Contrasthttps://bahareadab.com/downloadPDF/1237.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1237.pdfhttps://bahareadab.com/article/تقابل من و فرامن در ساختار فکری مولانا براساس سبک نحوی جملاتhttps://bahareadab.com/en/article/The confrontation between me and Faraman in Rumi's intellectual structure based on the syntactic style of sentences