امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123A review of the style and content of Shahriyarnameh Mokhtari Song (Safavid period)بررسی سبکی و محتوایی شهریارنامه، سروده مختاری (دوره صفوی)7190623310.22034/bahareadab.2022.6233faسهیلالویمیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایرانyessloveimi@yahoo.comJournal Article13991115BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the heroic poems that has been written in imitation of Ferdowsi"s Shahnameh is Shahriyarnameh. The poet of this poem is an anonymous poet named Mokhtari, who probably lived in the Safavid period. This poem is about the heroism of Shahriyar Borzoo in the lands of India, Iran and Mazandaran. The purpose of this study is to analyze the stylistic features of this Masnavi. METHODOLOGY: This research is a descriptive-analytical approach. For this purpose, resources related to the subject of identification were studied and recorded. FINDINGS: Masnavi Shahriyarnameh has weak verses and is full of verbal and spiritual flaws. This Masnavi has been composed in twelve thousand and sixty-nine verses in a convergent format. Since this poem belongs to the Safavid era, many features of the Safavid era such as the extensive use of sending proverbs, allegories, as well as the use of slang, words The traditional composition of the Safavid period is evident in it. The poet has composed this poem in a parody of Ferdowsi"s Shahnameh. CONCLUSION: This system is full of mythological themes and beliefs and also has themes such as justice, benevolence, advice of Wonders, praise of wine, misogyny, Ayari character and popular beliefs. Puns in the realm of rhetoric, simile in the realm of imaginary forms, exaggeration, and observance in the realm of spiritual novelty are among the most prominent literary arrays used in this system. One of the features of the language of this system is the use of rare or artificial words. Many grammatical and linguistic features of Khorasani style imitating Ferdowsi"s Shahnameh can be seen in this poem.زمینه و هدف: یکی از منظومه های پهلوانی که به تقلید از شاهنامه فردوسی سروده شده است، شهریارنامه است. سراینده این منظومه شاعری گمنام به نام مختاری است که به احتمال بسیار در دوره صفویه میزیسته است. این منظومه درمورد دلاوریهای شهریار پسر برزو در سرزمینهای هند، ایران و مازندران است. هدف این پژوهش تحلیل ویژگیهای سبکی این مثنوی است. روش مطالعه: این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی است. برای این منظور منابع مرتبط با موضوع شناسایی، مورد مطالعه و یاداشت‌برداری قرار گرفته اند. یافته ها: مثنوی شهریارنامه دارای ابیاتی سست و سرشار از ایرادهای لفظی و معنوی است. این مثنوی در 12069 و در بحر متقارب سروده شده است. از آنجایی که این منظومه مربوط به عصر صفوی است، بسیاری از ویژگیهای عصر صفوی نظیر استفاده فراوان از ارسال المثل، تمثیل، و همچنین بهره گیری از زبان عامیانه، واژه ها و ترکیبات مرسوم دوره صفوی در آن مشهود است. شاعر این منظومه را در نظیره گویی از شاهنامه فردوسی سروده است. نتیجه گیری: این منظومه سرشار از بنمایه و باورهای اساطیری است و همچنین دارای مضامینی چون دادگری، نیکی ورزیدن، پند واندرز، ستایش شراب، زن‌ستیزی، ویژگیهای عیاری و باورهای عامیانه است. جناس در حوزه بدیع لفظی، تشبیه در حوزه بیان، اغراق و مراعات نظیر در حوزه بدیع معنوی از برجسته ترین آرایه های ادبی بکاررفته در این منظومه هستند. از جمله ویژگیهای زبانی این منظومه، بهره گیری از واژه های نادر یا ساختگی است. بسیاری از ویژگیهای دستوری و زبانی سبک خراسانی به تقلید از شاهنامه فردوسی در این منظومه دیده میشود.شهریارنامه, مختاری, شاهنامه فردوسی, دوره صفویShahriyarnameh, Mokhtari, Shahnameh of Ferdowsi, Safavid period.https://bahareadab.com/downloadPDF/1212.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1212.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی و محتوایی شهریارنامه، سروده مختاری (دوره صفوی)https://bahareadab.com/en/article/A review of the style and content of Shahriyarnameh Mokhtari Song (Safavid period)