امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924Introduction and Study of Cylinder Style from a Linguistic Perspectiveمعرفی و بررسی سبکی استوانامه از منظر زبانی197217614910.22034/bahareadab.2021.6149faشهلاسنگ سفیدیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایرانnoshahla1399sangsefidi@gmail.comعلیگراونددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایرانyesa.garavand@ilam.ac.irعلیرضاشوهانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.noar.shohani80@gmail.comJournal Article13991008BACKGROUND AND OBJECTIVES: The Ostovanameh Book is an important manuscript of the ninth century. The purpose of this study is to introduce the features of four existing manuscripts of this work in Iran and Turkey and to study its style in terms of phonetics, lexicon and syntax. METHODOLOGY: The present study is a theoretical study that has been done in a descriptive-analytical and documentary manner based on library sources. FINDINGS: A study of the language of the Ostovanameh shows that this book was written to the unrhythmic prose of the ninth century and is a movement from compulsive prose to simplification that includes many features of the prose of the Mongol and Timurid eras. In addition, in some cases, the personal style of the author can be seen, in general, the prose style of this work can be considered as intermediate. CONCLUSION: The Ostovanameh written by Ghiasuddin Mohammad Astarabadi is a work based on the beliefs of the fist followers of the Hurufism sect, which in addition to expressing the religious beliefs of this sect, helps to explain some aspects of the social events of the Timurid era. What distinguishes the Ostovanameh from other Hurufism works is the reliable information that the author of this work provides about the elders of this sect and how their thoughts evolved. The final part of the Ostovanameh introduces the special rituals of the Hurufism to us.زمینه و هدف: کتاب استوانامه، نسخه ای خطی و مهم از آثار حروفیان در قرن نهم است. هدف از این پژوهش، معرفی ویژگیهای چهار نسخه خطی موجود این اثر در ایران و ترکیه و بررسی سبکی آن از جنبه آوایی، واژگانی و نحوی است. روش‌ مطالعه:‌ پژوهش پیش رو، مطالعه ای نظری است که به شیوه توصیفی- تحلیلی و اسنادی بر اساس منابع کتابخانه ‌ای صورت گرفته است. یافته ها: بررسی زبان استوانامه نشان میدهد که این کتاب به نثر مرسل قرن نهم نوشته شده و حرکتی است از نثر متکلف بسوی ساده نویسی که بسیاری از ویژگیهای نثر دوران مغول و تیموری را دربردارد. علاوه بر آن در مواردی نیز سبک شخصی نویسنده بچشم میخورد. در مجموعه میتوان سبک نثر این اثر را بینابین دانست. نتیجه گیری: استوانامه، نوشته غیاث الدین محمد استرآبادی، اثری است براساس عقاید پیروان نخستین حروفیه که علاوه بر بیان باورهای مذهبی این فرقه، به تبیین گوشه هایی از حوادث اجتماعی عصر تیموری کمک میکند. آنچه استوانامه را از دیگر آثار حروفی متمایز میکند اطلاعات موثقی است که نگارندۀ این اثر درباره بزرگان این فرقه و چگونگی تحول اندیشه های آنان ارائه میکند. بخش پایانی استوانامه ما را با آداب عبادی خاص حروفیان آشنا میکند.غیاث‌الدین محمد استرآبادی, استوانامه, نسخه خطی, سبک‌شناسی, سطح زبانیGhiasuddin Mohammad Astarabadi, Ostovanameh, Manuscript, Stylistics, Linguistic levelhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1170.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1170.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی و بررسی سبکی استوانامه از منظر زبانیhttps://bahareadab.com/en/article/Introduction and Study of Cylinder Style from a Linguistic Perspective