امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622A philosophical reading of the novel "Prince of Ehtejab" written by Houshang Golshiri Based on the rhizomatic approach of Gilles Deleuzeخوانشی فلسفی از رمان «شازده احتجاب» نوشتۀ هوشنگ گلشیری با ابتنا بر رویکرد ریزوماتیک ژیل دلوز119139550010.22034/bahareadab.2021.5500faاحمدمحمدیدانشجوی دکتری فلسفه هنر، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.noMohamadi.ahmad1@gmail.comحسیناردلانیاستادیار گروه فلسفه هنر، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.yesh.ardalani@iauh.ac.ir نفیسهنمدیان‌پور استادیار گروه هنر و گرافیک، واحد رامسر، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران.no N.namadianpour@yahoo.comJournal Article13990612BACKGROUND AND OBJECTIVES: With the introduction of modernist approaches to contemporary fiction, the use of narrative techniques in storytelling has become a prominent and noteworthy element and modern writers in accordance with their new ontology, have resorted to sophisticated narrative techniques and gradually from classical narrative. And the lines of the past decades have moved away. Houshang Golshiri is one of the contemporary novelists who has adopted a creative and professional attitude in most of his short and long works about the narrative industry. Based on the rhizomatic approach of the French philosopher Gilles Deleuze and its components such as de-authorization of the subject, becoming and becoming, de-territorialization and territorialization, this study examines the content and technique of the novel "Prince of Ehtejab". METHODOLOGY: This research was conducted in a descriptive-analytical manner. FINDINGS: The novel Prince of Ehtejab has the capability and capacity of rhizomatic rhyming reading due to its industrial and implicit structure. CONCLUSION: Golshiri uses innovative and combined methods of fluid flow of mind, indirect indirect speech style and internal monologue, execution of nonlinear and circular plot, collage (molecular) payment of characters, non-topological plot location and story time in non-calendar board and finally creation The fluid form and structure of the narrative has made it possible to read the rhizomatically of the novel. زمینه و هدف: با ورود رویکردهای مدرنیستی به ادبیات داستانی معاصر، استفاده از صناعات روایی در روایت داستانها به عنصری برجسته و درخور توجه مبدل گشته و نویسندگان روز متناسب با هستی‌شناسی نوین خود، به بهره گیری از تکنیکهای روایی پیچیده روی آورده اند و بتدریج از روایت کلاسیک و خطی دهه های گذشته دوری جسته اند. هوشنگ گلشیری یکی از داستان‌نویسان معاصر است که در غالب آثار کوتاه و بلندش درمورد صناعات روایی، رفتاری خلاقانه و حرفه ایی اختیار کرده است. این پژوهش با ابتنا بر رویکرد ریزوماتیک ژیل دلوز فیلسوف فرانسوی و مؤلفه های مترتب با آن رویکرد نظیر اقتدارزدایی سوژه، صیرورت و شدن، قلمروزدایی و قلمروگذاری، به بررسی مضمونی و تکنیکی رمان «شازده احتجاب» میپردازد. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام گرفته است. یافته ها: رمان شازده احتجاب بواسطۀ ریختار صناعی و دلالتمندش از قابلیت و ظرفیت خوانش ریزوماتیک دلوزی برخوردار است. نتیجه گیری: گلشیری با بهره گیری نوآورانه و تلفیقی از شیوۀ جریان سیال ذهن، سبک گفتار غیرمستقیم آزاد و تک‌گویی درونی، اجرای پیرنگ غیرخطی و دورانی، پرداخت کولاژوار (مولکولی) شخصیتها، ترسیم مکان داستان بصورت غیر توپولوژیکی و زمان داستان در هیئت غیرتقویمی و نهایتاً ایجاد فرم و ساختاری سیال در روایت، امکان خوانش ریزوماتیک رمان را فراهم آورده است که در تدلیل و تصدیق این مدعا، بخشها و صحنه های از رمان نقل و مورد تحلیل ریزومی قرار گرفت.شازده احتجاب, ریزوم, دلوز, صیرورت, قلمروزدایی.Prince Ehtejab, Rhizome, Deleuze, Behavior, De-Terrorism.https://bahareadab.com/downloadPDF/1129.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1129.pdfhttps://bahareadab.com/article/خوانشی فلسفی از رمان «شازده احتجاب» نوشتۀ هوشنگ گلشیری با ابتنا بر رویکرد ریزوماتیک ژیل دلوزhttps://bahareadab.com/en/article/A philosophical reading of the novel "Prince of Ehtejab" written by Houshang Golshiri Based on the rhizomatic approach of Gilles Deleuze