%0 Journal Article
%T ساختارهای موازی در ترجمه های فارسی و انگلیسی قرآن کریم: مطالعه تطبیقی جزء سی‌ام بر مبنای نظریه نایجل فب
%J  ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 
%I بهار ادب
%Z 3060-5660
%A سهیلا محمدپور
%A زهرا ابوالحسنی چیمه
%A مهناز کربلائی صادق
%D 2026
%\ 1405/01/10
%N 124
%V 19
%P 127-152
%K ساختارهای موازی
%K  جزء سی‌ام قرآن کریم
%K  ترجمه پژوهی قرآنی
%K  فولادوند
%K  آربری
%K  بلاغت قرآنی
%X زمینه و هدف: ساختارهای موازی از مهمترین سازوکارهای بلاغی
در قرآن کریم بشمار میآیند که در سطوح مختلف زبانی در ایجاد انسجام، برجسته سازی
معنا و تقویت اثر هنری متن نقش دارند. جزء سی‌ام قرآن کریم به دلیل ایجاز، فشردگی
ساختاری و بسامد بالای الگوهای تکرار و تقارن، زمینه ای مناسب برای بررسی این
پدیده فراهم میکند. هدف پژوهش حاضر، بررسی ساختارهای موازی در جزء سی‌ام قرآن کریم
و تحلیل چگونگی بازتاب آنها در دو ترجمه فارسی و انگلیسی قرآن، یعنی ترجمه
فولادوند و ترجمه آربری است.

روشها: این پژوهش با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی و بر پایه مطالعۀ کتابخانه ای
انجام شده است. داده ها از آیات جزء سی‌ام استخراج و بر اساس چارچوب نایجل فب، با
بسط عملیاتی آن به چهار سطح نحوی، صرفی ـ واژگانی، آوایی و گفتمانی طبقه بندی و
تحلیل شده اند. همچنین در کنار بررسی آماری داده ها، سه سوره نازعات، تکویر و ناس
بعنوان نمونه های نماینده برای تحلیل دقیقتر‌ ساختارهای موازی و نحوۀ بازتاب آنها
در ترجمه ها انتخاب شده اند.

یافته ها:.یافته های پژوهش نشان میدهد که ساختارهای موازی در جزء سی‌ام قرآن
کریم پدیده ای نظام‌مندوچندلایه اند که در سازماندهی معنایی آیات، تقویت انسجام
متنی، ایجاد آهنگ و برجسته سازی مفاهیم محوری نقش مهمی ایفا میکنند. نتایج بررسی
ترجمه ها نیز نشان میدهد که ترجمه فولادوند در بازنمایی روابط نحوی، پیوستگی
واژگانی و انسجام گفتمانی عملکرد برجسته تری دارد، درحالیکه ترجمۀ آربری در
بازآفرینی جنبه های آوایی، ریتمیک و ادبی متن تفاوت آماری معناداری نشان میدهد.

نتیجه گیری:بر اساس نتایج این پژوهش، ساختارهای موازی در جزء سی‌ام صرفا آرایه ای
بلاغی نیستند، بلکه عناصری بنیادین در شکل‌دهی معنا، ایجاد انسجام و هدایت دریافت
مخاطب محسوب میشوند. همچنین مقایسۀ ترجمه ها نشان میدهد که انتقال این ساختارها در
ترجمۀ قرآن مستلزم ایجاد تعادل میان حفظ ساختار، انتقال معنا و بازآفرینی اثر
بلاغی متن است که این تعادل بسته به سطح توازی متفاوت است و مترجم باید متناسب با
بافت و نوع ساختار موازی، راهبرد ترجمه ای مناسب را برگزیند.
%U https://bahareadab.com/article_id/2039