%0 Journal Article
%T خوانشهای چندگانه آیات و احادیث در نسخه خطی «تذکره النصایح» هشترودی
%J  ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 
%I بهار ادب
%Z 3060-5660
%A صونا حاجی محمدی
%A آیت شوکتی
%A فرهاد فلاحت‌خواه
%D 2026
%\ 1404/08/10
%N 119
%V 19
%P 111-133
%K نثر
%K  تذکرۀ‌النصایح
%K  عرفان
%K  آ یات و احادیث.
%X زمینه
وهدف: آیات و احادیث تذکرۀالنصایح(سده
سیزدهم هجری)، مجموعه ای از مواعظ اخلاقی و تعلیمی است که با بهرهگیری از آیات و
احادیث نبوی، نظامی از نشانه های زبانی و معنایی را برای هدایت انسان در مسیر
بندگی و شناخت حق سامان میدهد. نویسنده در ترکیب نثر مسجّع با مضامین الهی، کوشیده
تا پیوند میان زبان فصاحت، اندیشۀ عرفانی و اخلاق عملی را بازنمایی‌کند. ساختار
نثر به شیوۀ منشیان از یک سوی، متّکی بر بیان متکلّف و استعاری و از سوی دیگرمتأثّر
از زبان قرآن و احادیث و جلوه ای از آموزههای معنوی دربارۀ توحید، توبه، عبادت،
محبّت، عدالت و شناخت نفس به دست میدهد.

روش
مطالعه: پژوهش حاضر به روش توصیفی – تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای در صدد
پاسخ به این سؤال است که آیات و احادیث در ساختار تذکرۀالنصایح چه نقشی دارند؟

یافته ها: یافته هاى پژومش نشان میدهد که هشترودی در تذکره النصایح، با استناد
به آیات قران و احادیث نبوى، به مفاهیم عمیق دینى پرداحته است از جمله این مفاهیم،
ستایش خداوند و توکل براو، عبرت‌گیرى از طبیعت، اهمیت محبت اهل بیت (ع)، و نقش حیا
به عنوان بخشى از ایمان مورد تأکید قرار گرفته است. همچنین؛ نهادینه سازى اصول
اخلاق، ضرورت توجه به آخرت دراین تحلیلها مشهود است. این یافته ها نمایانگرعمق
تفکردینى و بینشهای تفسیرى در آثار مذهبى است.

نتیجه گیری: از پژوهش حاضر چنین دست داد که تذکرۀ‌النصایح میتوان جلوه ای از
تداوم نثر عبادی و عرفانی در سنّت فارسی دانست که محور آن، بازآفرینی پیام وحی در
قالب ادبیّات پندآموز و آیینی است.
%U https://bahareadab.com/article_id/1963