فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)

فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 12، شماره 1، ، شماره پی در پی 43

سبک شناسی اشعار اسماعیل شاهرودی

صفحه (279 - 297)
امیرحسین همتی(نویسنده مسئول)، لیلا خلیلی صرافی، حسین خسروی
تاریخ دریافت مقاله : زمستان 96
تاریخ پذیرش قطعی مقاله : بهار 97

چکیده
اسماعیل شاهرودی (آینده)، در زمینۀ شعر نوی معاصر از پیشاهنگان و در جریان اشعار سیاسی-اجتماعی یا متعهّد تأثیرگذار بود. وی از پیروان ثابت‏ قدمِ نیما یوشیج بود که به طور جدّی در سال‏ 1325 به سرودن و انتشار اشعار خود پرداخته است. پس، برای شناخت دقیقتر و کاملتر شعر معاصر فارسی و سبک این دوره بایسته است، اشعار این شاعر واکاوی شود؛ به همین دلیل، در این پژوهش با روشی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‏ای و مبتنی بر تحقیقات نظری و تجزیه و تحلیل متن، سبک فکری، زبانی و ادبی شعر این شاعر بررسی شد و مشخّصه‏ های اصلی سبک شعری شاهرودی با ذکر بسامد بیان و تحلیل شد و این نتایج حاصل شد که در سطح فکری، شاعر در شعرهای سال‏های آغازین خود بسیار متأثّر از «تعهّد» بوده است و در اشعار دوره‏ های بعد از این فضا دور شده است. همچنین شاعر بیشتر از فنون تکرار، کهن‏گرایی، تشبیه، استعاره مکنیه و نمادگرایی در سطح زبانی و ادبی شعرش بهره‏ گرفته است.

کلمات کلیدی
سبک‏شناسی , اسماعیل شاهرودی , سطح فکری , سطح زبانی و ادبی