فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)

فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 11، شماره 2، ، شماره پی در پی 40

سبک شخصی غزلیات حسین منزوی

صفحه (153 - 173)
حسین خسروی(نویسنده مسئول)، سهراب برگ بیدوندی، امیر حسین همتی
تاریخ دریافت مقاله : پاییز 95
تاریخ پذیرش قطعی مقاله : زمستان 95

چکیده
حسین منزوی از شگردهای مختلفی برای تشخّص بخشیدن به زبان شعری خود استفاده کرده است. از همین روی، یکی از را­ههای شناخت هنرهای ادبی وی که میتواند گامی برای شناخت مختصات سبکی منزوی باشد، بررسی جنبه‌های گوناگون زبان شعر اوست. منزوی با استفاده از زبان، توصیفات، تصاویر و اندیشه‌های تازه در شعر، یکی از نوآوران این عرصه محسوب میشود. در این مقاله کوشش شده است به بررسی ویژگیهای سبک شخصی شعر منزوی (با تکیه بر غزلیات) بعنوان یکی از پیشگامان و پیشاهنگان غزل، در سه حوزه زبانی (آوایی، واژگانی و نحوی)، ادبی (تشبیه، استعاره، کنایه، مجاز و بدیع) و فکری (مضامین و محتوای اشعار) پرداخته شود. لازم بذکر است منبع مورد استفاده نویسندگان «مجموعه اشعار» حسین منزوی است که به کوشش محمد فتحی در سال 1387 چاپ شده است.

کلمات کلیدی
حسین منزوی , سبک شناسی نظم , شعر معاصر , غزل