ماهنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
چاپ کتابها و پایان نامه

کلیک کنید

ضریب تاثیر این ماهنامه 0.142 می باشد
در زمان فصلنامه بودن در سالهای 93و94 پر استنادترین نشریه زبان و ادبیات فارسی کشور و جزو ده نشریه برتر کل حوزه علوم انسانی بوده است.
تماس با ما
آدرس: تهران صندوق پستی 1558-14665
کد پستی: 1981619353
تلفن: 22065569-021
ایمیل: info@bahareadab.com

فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 10، شماره 3، ، شماره پی در پی 37

تحلیل نحوی-معنایی «قید» در مخالف‎خوانی‎های مبتنی بر نقد اجتماعی شعر عراقی با تکیه بر حافظ و مقایسه با دیگر شاعران

صفحه (0 - 0)
مریم ترکاشوند(نویسنده مسئول)،دکتر محمد ایرانی
تاریخ دریافت مقاله :
تاریخ پذیرش قطعی مقاله :

چکیده
مخالف‌خوانی به معنی ناسازگاری کردن و بیان نمودن کلمات و جملاتی است که نشانۀ عدم رضایت باشد. مخالف‌خوانی اگر ریشه در ناهنجاری‌های سیاسی و اجتماعی داشته باشد، در این صورت، «مخالف خوان» کسی است که نقش مبارزه با بی‏عدالتی و فساد اجتماعی به‎ویژه در میان گروه‏های قدرتمند جامعه را بر عهده می‌گیرد و با استفاده از امکاناتی که در اختیار دارد به انتقاد از اوضاع زمان خویش می‌پردازد. اغلب شاعران سبک عراقی در قرن هفتم و هشتم هجری در مخالف‌خوانی‎های اجتماعی خود بسیارى از طبقات مهم اجتماع، به‌ویژه مدّعیان ریاکار و دروغین دینداری را -که غالباً به فساد گراییده بودند- مورد سرزنش قرار داده‌‎اند؛ استفاده از تمهیدات نحوی در حیطۀ زبانی، یکی از شگرد‎های خلّاقانۀ مخالف‎خوانی در سروده‌های این شاعران است که به دلیل احاطه بر امکانات زبانی، آن را مورد توجه قرار داده‌‎اند. هدف این مقاله، بررسی و تحلیل نقش دستوری «قید» به عنوان یکی از ویژگی‌های سبکی در مخالف‎خوانی‏های اجتماعی شاعران سبک عراقی است که با استفاده از شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام گرفته است. نتیجۀ حاصل از این تحقیق گویای این است که این شاعران با به کارگیری انواع قیدهای زمان، مکان، حالت، مقدار و تأکید توانسته‌اند یکی از شگردهای انتقادی خود را در مخالفت با حاکمیّت موجود به نمایش بگذارند.

کلمات کلیدی
شاعران سبک عراقی , مخالف خوانی , قید , تمهیدات نحوی , نقد اجتماعی