فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)

فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 11، شماره 3، ، شماره پی در پی 41

بهبود تناسب رفتار و گفتار قهرمانهای داستان با شخصیت آنها از ویژگیهای سبکی رمان نویسی دهه هشتاد

صفحه (21 - 40)
دکتر بهادر باقری، دکتر محمد حسین عبداللهی، دکتر ناصر قلی سارلی، شهرزاد محمدزاده(نویسنده مسئول)
تاریخ دریافت مقاله : تابستان 1396
تاریخ پذیرش قطعی مقاله : پاییز 1396

چکیده
یکی از سطوح بررسیهای سبک­شناسی، سطح فکری یا محتوایی هر اثر ادبی است. برای نمونه در این سطح، درمی یابیم که شاعر یا نویسنده، برونگرا، درونگرا، فلسفه­مدار، عرفانمدار، دینورز یا دین­گریز و یا ... است. خوانندگان داستان همواره نوعی ثبات و انسجام در پرداخت شخصیتها و عناصر داستانی انتظار دارند. تناسب رفتار و گفتار شخصیتهای داستانی یکی از توانمندیهای نویسندگان رمان­نویس است. در رمان­نویسی معاصر، این موضوع فراز و فرود زیادی داشته است. یکی از ویژگیهای رمانهای دهه هشتاد، بهبود این تناسب است که با الگوها و نظریات روانشناسی شخصیت از دیدگاه برخی نظریه­پردازان شخصیت، از جمله یونگ، فروم، و آدلر مطابقت دارد. این پژوهش با بررسی سه رمان از سه نویسنده دهه­ هشتاد (حسین سناپور، زویا پیرزاد و فریبا وفی) به بررسی بهبود این تناسب میپردازد.

کلمات کلیدی
ویژگی سبکی دهه¬ هشتاد , نظریه¬های روانشناسی , حسین سناپور , زویا پیرزاد , فریبا وفی