فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)

فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 11، شماره 4، ، شماره پی در پی 42

بررسی سبک شناسی رباعیات جلیل صفر بیگی و میلاد عرفانپور؛ با رویکرد به سطح فکری

صفحه (163 - 183)
اکبر شعبانی(نویسنده مسئول)، هادی پیرگزی
تاریخ دریافت مقاله : پاییز 96
تاریخ پذیرش قطعی مقاله : زمستان 96

چکیده
رباعی یکی از قالبهای اصلی در گسترۀ ادب فارسی است. بدلیل قابلیتهای خاص رباعی، این قالب همواره مورد توجه شاعران بوده است. در دوران معاصر، با توجه به کوتاه­ بودن ابیات رباعی،قالب مذکور از سوی مخاطبان با استقبال روبرو شده است. در این بین، رباعیات جلیل صفربیگی و میلاد عرفانپور در ساختار و محتوا شاخص بنظر میرسد. دو شاعر با تکیه بر قدرت تخیل و شعرپردازی، مهمترین موضوعاتی را که در ذهن داشته­ اند و برایشان دغدغه بوده است، در قالب رباعیات بازگو کرده­اند. به این اعتبار، مهمترین سئوالات تحقیق آن است که محورهای اصلی رباعیات صفربیگی و عرفانپور چیست و وجوه اشتراک و افتراق منظومۀ فکری آنها کدام است؟ روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی میباشد. نتایج تحقیق نشان میدهد که دو شاعر بیش از همه به مسائل غنایی، اخلاقی و فرهنگی، و مذهبی پرداخته­ اند. دربارۀ وجوه افتراق نیز، باید گفت که صفربیگی به موضوعات اجتماعی و حکیمانه و عرفان پور به مفاهیم سیاسی توجه بیشتری نشان داده­ اند.

کلمات کلیدی
رباعیات , جلیل صفربیگی , میلاد عرفانپور , سبک شناسی , سطح فکری